Krótka historia pierścionka..

Znany był od najdawniejszych czasów w większości kultur i środowisk etnicznych. Wykonywano go najczęściej ze szlachetnych metali, rzadziej z miedzi, żelaza lub rogu. Był oznaką godności lub przynależności do wyższej klasy społecznej, stanowił symbol trwałości przyjętych zobowiązań, przypisywano mu też znaczenie magiczne. Zwyczaj noszenia pierścionka rozpowszechnił się w kręgu kultury hellenistycznej. Pierwsi chrześcijanie nosili pierścienie z monogramami Chrystusa. W początkach śreniowiecza wyplatano skromne obrączki z drutu srebrnego lub miedzianego, jedynie dostojnicy nosili złote pierścienie ozdobione kaboszonem. W renesansie, wraz z rozkwitem jubilerstwa, pojawiła się różnorodność coraz bogatszych form, aż po wspaniałe jednobarwne rozety, noszone w XVII wieku. W wieku XIX pierścionki są  proste w formie, ale asymetrycznie zwieńczone. W okresie klasycyzmu pojawia się forma owalna z emalią, zwana markizą a  w XIX noszone są pierścienie pamiątkowe z podobizną np. Napoleona i Kościuszki, oraz sygnety z wyrytym herbem lub monogramem.

Poniżej współczesne pierścionki.