środa, 27 stycznia 2010

Marta Rudnicka mieszka i pracuje w Łodzi. Biżuterią i formami złotniczymi zajmuje się od 6 lat, malarstwem od zawsze. Ukończyła studia na wydziale Tkaniny i Ubioru Akademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Łodzi. Dyplom z wyróżnieniem obroniła w Pracowni Projektowania Biżuterii profesora Andrzeja Szadkowskiego i w Pracowni Malarstwa i Rysunku profesora Jarosława Chrabąszcza.

Prace Marty możecie kupić w naszej Galerii.

Autor Bożena

Podziel się tą informacją:

sobota, 23 stycznia 2010

Prawie wszyscy znamy pierścionki Jacka Byczewskiego. Wykonane są najczęściej ze szlachetnej stali, której chłodny kolor, dla kontrastu artysta zestawia  z ciepłą barwą złota. Powstają w ten sposób przestrzenne, funkcjonalne małe formy rzeźbiarskie.

Autor Bożena

Podziel się tą informacją:

niedziela, 17 stycznia 2010

Broszka – (łac.) fibula – to zapinka lub agrafa, ozdoba, która służyła do spinania szat. W powszechnym użyciu broszki były już od epoki brązu do średniowiecza. Najstarsze  pojawiły się w II okresie brązu (1500 – 1300 p.n.e.) Niezależnie od siebie rozwijały się dwie formy: broszka jednoczęściowa (kabłąk i szpila stanowiły jeden kawałek i były połączone ze sobą sprężyną), która przyjęła się w Italii oraz broszka dwuczęściowa (szpila zaopatrzona w rozszerzonym końcu w otwór obracała się naokoło kabłąka) produkowana na północy Europy. W III okresie brązu (1300 – 1100) rozpowszechniły się brosze także na obszarze środkowej Europy, przy czym broszki łużyckie były dwudzielne a węgierskie jednolite. W okresie halsztackim italskie i węgierskie brosze sprężynowe rozpowszechniły się także na obszarze kultury łużyckiej oraz w północnej Europie.

Michal Sekuła i Wojciech Kochman, srebro, srebro złocone, granaty

Michal Sekuła i Wojciech Kochman, srebro

Stały się one bardziej ozdobne, nadawano im kształty łuku, łodzi, węża, liszki, harfy itp. Brosze najbardziej rozpowszechniły się w okresie lateńskim, pod wpływem Celtów, a pospolitym przyborem do spinania szat stały się w okresie rzymskim. Na obszarze imperium rzymskiego zastępowano nieraz konstrukcje sprężynowe konstrukcją zawiaskową a obok brosz z podługowatym kabłąkiem weszły w użycie brosze zwierzęce koliste i rombowate, przypominające dzisiejsze broszki, zdobione często barwną emalią i wysadzane kamieniami. Znaczny rozwój wytwórczości brosz nastąpił w krajach germańskich. Osiągnęły tam one dużą różnorodność form i bogactwo ornamentyki. We wczesnym średniowieczu brosze wyszły stopniowo z użycia, utrzymując się dłużej jedynie w Skandynawii. (encyklopedia „Trzynastka” 1964)

Sława Tchórzewska, filc, srebro

Petra Meiren, srebro

Marta Rudnicka, srebro, miedź, emalia

Kamilla Rohn, srebro, srebro złocone, perły

Jacek Byczewski, stal, złoto

Autor Bożena

Podziel się tą informacją:

czwartek, 14 stycznia 2010

Cykl pierścionków wykonanych przez Andrzeja Bossa na Ogólnopolski Konkurs Sztuki Złotniczej „ĆWIERĆ”. Wewnątrz pierścionków autor ukrył:  ”Ćwierć grama (złota)”, „Ćwierć metra (linki)”, „Ćwierć uncji (ołowiu)”, „Ćwierć karata (cytrynów)” oraz  ”Ćwierć złotego (PLN)”.

Autor Bożena

Podziel się tą informacją:

niedziela, 10 stycznia 2010

Bransolety i naszyjniki Magdy i Tomka Stajszczaków możecie nosić na dwie strony, błyszczącą albo oksydowaną z jasnym brzegiem.

Autor Bożena

Podziel się tą informacją:

czwartek, 7 stycznia 2010

Witek i Zosia Kozubscy

Są absolwentami Wydziału Architektury Wnętrz Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. W pierwszych latach po studiach zajmowali się projektowaniem wnętrz, mebli, grafiką użytkową, wystawiennictwem. W końcu lat siedemdziesiątych ograniczyli się wyłącznie do projektowania i wytwarzania biżuterii artystycznej. Współpracują  z kilkunastoma galeriami sztuki w Polsce i incydentalnie z galeriami europejskimi (Belgia, Holandia, Anglia). Często biorą udział w konkursach organizowanych przez znaczących animatorów środowiska złotniczego.

Co dwa lata Zofia i Witold Kozubscy przyznają nagrodę im. Małgorzaty Müldner-Nieckowskiej dla wyróżniających się projektantów.

Naszyjnik, srebro, emalia

Naszyjnik, srebro, emalia

Bransoleta, srebro, emalia

''Smolinos'', kolczyk, brylant, srebro, stal, papier

Autor Bożena

Podziel się tą informacją:

środa, 6 stycznia 2010

Znakiem rozpoznawczym jego biżuterii jest motyw czarno białej szachownicy.  Traktuje ją jak sygnaturę. Niegdyś podpisywał się nawet Grzegorz szachowniczka Błażko. Na początku stworzył cykl diademów, potem zainspirowany kształtem aparatu słuchowego zaprojektował serię zausznic – niezwykle ozdobnych elementów zakładanych na ucho. Pierwszy wisior z szachownicą powstał w 1994 roku. Próbował łączenia kilku kolorów, ale klasyczne połączenie czerni i bieli okazało się najlepsze.

Autor Bożena

Podziel się tą informacją:

wtorek, 5 stycznia 2010

A na roku początek surowe w formie prace Arka Wolskiego. Wszystkiego dobrego na kolejne miesięcy dwanaście i na zawsze.

Autor Bożena

Podziel się tą informacją: